KİME EMANET

Bestekar sokak numara 15 te en sevdiği arkadaşında ailecek iftar etmişler ve gece 1:00 sularında evden ayrılmışlardı. Evet sahiden yanındakilere başka gözle bakamıyordu.

3 yıldır kendini, benliğini, karizmasını, hayatını, yitirdiği ve kendini gömdüğü Zincirlikuyusundan nihayet kalkmış, kış uykusundan uyanmıştı.
Şimdi ailesine sahip çıkma günü idi ve bu her gün kutlanılsın diye;

Ocakta yılbaşı,
Şubatta sevgililer günü,
Martta kadınlar günü,
Nisanda çocuk bayramı,
Mayısta gençlik bayramı,
Haziranda anneler günü,
Temmuzda iki bayram arası,
Ağustosta kurban bayramı,
Eylülde doğum günü,
Ekimde Sonbahar,
Kasımda 18,
Aralıkta şükran günü olacaktı.

İftardan çıkılmış, kendini parya hissettiği vatanında koluna dünyanın en güzel ensarı girmiş arabasına kadar öööyyyllleeee eşlik etmişti. Boyu 1.58 di. Dertleri boyunu aşmıştı lakin koluna ne güzel insan girmişti de dertler deryanın dibine dalmıştı, görünmüyordu.

Arabaya binmişler, evin yolunu tutmuşlardı. Ne yalan söylesin valla yol bitsin istemiyor, bu istek içinden bir türlü gitmiyor, aklından sürekli tekrarlıyordu. ve sonunda oldu..

Duayı eksik etmenin verdiği sıkıntıya yine düşmüştü. Yolları karıştırmış, bilmedikleri yollara girmiş, yolu bir miktar daha uzatmayı başarmıştı. Başarmıştı da keşke bunun için daha düzgün yollar seçseydi.

Evet yanlış yoldaydı ama yol nasıl güzeldi 🙂 Aldığı yere emaneti teslim etti bir müddet sonra. Etmişti etmesine de yüreği kaldı emanette. Uzuunnn süredir öyleydi zaten lakin emanetine açılalı daha çok olmamıştı. O açıldı ama dünyanın en güzel ensarı sessizdi. Hayırlısı olsundu.

O kendinden emindi kime emanetteki kim olma niyetindeydi. Hapisten bir kaçından önce çıkmanın hakkını vermekle mükellefti.

Küçücük omuzlarına dağlar kadar sorumluluk yüklenenlere el verdiğince omuz verme niyetindeydi. Allah niyetini halis eylesindi ona yeterdi.

Hak Nebi’nin diline nifak sayılmış emanete ihanet,
Tohum toprağa, yavru yuvaya, yuva anaya emanet,
Şak şak olmuş toprak suya, su buluta emanet,
Yusuf kuyuya, Mısır Yusuf’a emanet,
Hak Nebi mağaraya, Medine Hak Nebi’ye emanet,
İbrahim ateşe, İsmail bıçağa emanet,
Ne bıçak, ne ateş, ne kuyu, ne de mağara etmedi ihanet,
Asrın İbrahimleri sana emanet!
Arkadaş!
Gel sen de bir kor gibi yak sineni,
Çünkü hepsi Allah’a emanet.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir